احترامات سنتی در لدار و بندپی قدیم
یکی از موارد مراعات احترام در میان نسل قبل این بوده است که زن وشوهر هرگز همدیگر را به اسم صدا نمی زدند بلکه به اسم بستگان یافرزندان (معمولا فرزند بزرگتر ) موردخطاب قرار می دادند.
به نحو کلی احترام بزرگتر در هرحال واجب تلقی شده وهمگی خودرا مقید به آن می دانستند
صدر مجلس مختص ریش سفید بوده است وجوان به خودش اجازه نمی داد در صدر مجلس درفرضی که پیری حاضر هست بنشیند.
فرموده بزرگ خانواده،محل وطایفه فصل الخطاب بوده است.
جوان به خودش اجازه نمی داد در حضور بزرگتر پایش را دراز کند
استفاده نکردن از لباس راحتی وخصوصا زیر شلواری(پیجامه)در حضور بزرگتر در خانه وحتی محیط بیرون خانه .هیچ کس حق استفاده از پیجامه در محیط بیرون خانه وکوچه و برزن نداشت .جالب اینکه در زمان کار کشاورزی نیز عمدتا از شلوار بیرونی مستعمل استفاده میشد.
فرزند در حضور پدر یا عموی بزرگتر از خود از بغل کردن فرزند و بازی با آن شرم داشت (به درست یا غلط بودن آن کاری نداریم)
فرزندان در حضور پدر و مادر با همسر خود گرم نمیگرفتند
پخش گوشت قربانی بین همسایه ها و بستگان و خانواده های کمتربرخوردار...
فرستادن نان کوهی به منازل همسایگان در ایام برگشت از ییلاق و خالی برگشت ندادن ظرف از طرف گیرنده ی هبه .
صرف نظر از نیک یا بد بودن موضوع های اعلامی.که صد البته بیشتر موارد اگر در حال حاضر در زندگی امروزی حاکم باشدخیلی از معضلات اجتماعی فعلی را که گریبانگیر خانواده وجامعه شده است را شاهد نبودیم. .