معرفي لدار
بسم الله الرحمن الرحيم
ان اكرمكم عندالله اتقيكم
گرامي ترين فرد نزد خداوند با تقواترين آنهاست
باسلام و درود بر اهالي و دوست داران روستاي لدار
اين وبلاگ براي احياي خاطرات لداري ها در حال فعاليت مي باشد.
تمامي عكسها بصورت خانه به خانه يا بصورت ارتباط مجازي جمع آوري گرديده اند و اجازه انتشار آنها از صاحبان معنوي آنها كسب شده است . علي اي حال ، لطفا اگر عكس يا مطلبي در اين وبلاك مصداق " تعرض به حريم خصوصي خود" يا "بي احترامي به اشخاص و طوايف " مي دانيد اطلاع بدهيد تا در اسرع وقت نسبت به تصحيح آن اقدام نمايم.
ضمنا دوستان عزیز ما رو در نوشتن انساب خانواده ها یاری بفرمایید
در پيوندهاي روزانه وبلاگ جهت تاليف كتاب تاريخچه بتيار مشاركت نماييد
لدار
روستایی زیبا در بخش بندپی شرقی واقع در جنوب شهر بزرگ بابل میباشد که طبق سرشماری سال ۱۳۸۵ دارای جمعیتی در حدود ۶۵۰ نفر میباشد.مردم روستا مبادی آداب سنتی گذشتگان خود ومتعصب طایفه خویشند . طایفه اصلی ساکن در لدار طایفه بتیار که بقولی از بطاهرکلای شهرستان بلده بد ینجا کوچ کرده اند، می باشند که نام خانوادگی يك شاخه ي اصلي شان طاهری یا طاهرنژاد است.
خانواده های لدار
طاهری ،طاهرنژاد ، محسن زاده ،سيف الله پور ، شاهرخي ، غلامزاده ، علی تبا ر، سلیمی احمدنیا ، عابد زاده،خيمه گرد ، فضل الله زاده ،برار زاده ، صبور، علي زاده ، قلی نژاد ، حسین زاده ، محمد علی نسب ، محمد جان زاده ، لطف الله زاده ، محمدی، عابدين زاده ،اسدالله تبار ،الله وردی زاده ، رفيع زاده ، رضاتبار ، ميرزاده ، رمضان زاده ، نجف زاده ، عليجانپور ، شمس تبار ، مهدی نژاد ، احمدنیا، حبيب پور ، حبيب نژاد ، سیف الله زاده ، قلي زاده ، نياكاشي ، وزیری ، فضل الله پور ، حسينخان زاده ، كريمي ، طلايي ، محمدي فيروزجايي .....
روح الله زاده ، عبدالله زاده ، عسگري ، اصغرتبار ، عباس زاده ، بابا نژاد ، يوسفي ، رحيمي ، صادق زاده ، حسن زاده ، رامش ، داداشي ، داغمه چي ، سلیمان زاده ....
پیران محل
احتمالاً پیر ترین مرد لداری آقای قلی آقا حسین پور می باشد. بعدازایشان حاج آقاجان اسدالله تبار از لحاظ ریش سفیدی مطرح تر است هرچند چند سالی از آقای حسین پور جوانتر ! ست.
ییلاق لداری ها
اغلب لداری ها انسانهایی خوش نشین و سر زنده اند.در فصل گرم تابستان پس از روبراه كردن کار شالیزارها وپایان امتحان محصلان سفر به ییلاق زیبای دمیلرز انجام می پذیرد . در گذشته دامداران و اهالی با پای پیاده یا با اسب و قاطر همراه دام ( معمولا طی دوروز پیاده روی) بصورت همزمان در یک روز معین و توافق شده بین دامداران ( که به روز قرق شکنی معروف است ) به ییلاق سفر میکردند. ولی امروزه با وسایل نقلیه طی مدت دو الی سه ساعت این سفر فرح بخش انجام می پذیرد.
مكانهاي زيارتي سياحتي ..
1 . سقانفار لدار
این مکان مذهبی که در زمان قاجار بنا شده است با توجه به سبک معماری خاص خودش در تاریخ ۱۱ مرداد ۱۳۸۴ با شمارهٔ ثبت ۱۲۵۵۱ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است . و از لحاظ مكاني ، بعد از ورود به لدار از سمت غرب و گذشتن از روي پل سجادرود كه به نوعي ورودي لدار نيز محسوب ميشود با طي مسافت تقريبي 300 متر در سمت شمال مسير تردد واقع شده است.
2 . كانال آب رساني تاريخي
اين كانال با قدمتي بيش از يكصد سال با طاق ضربي خشتي با طول يكصد متر و ارتفاع متغير بين يك تا سه متر ساخته شده است و آب رساني زمينهاي پشت حسينيه سيدالشهداي لدار و زمينهاي اميرده را بر عهده دارد. محلي كه پل در آن واقع شده است از لحاظ ارتفاع پايين بوده و امكان جاري شدن نهر از ورودي به خروجي سمت مقابل مقدور نبوده است . لازم به ذكر است كه قبل از احداث اين كانال آب رساني توسط كانالهاي چوبي U شكل ( به زبان محلي " نو " ) و پايه هايي كه بصورت متقاطع نقش ستون را ايفاء مي نموده اند انجام ميگرفت . تعداد زياد تير هاي چوبي و كانالها و سختي نگهداري و حجم كم آب انتقالي در اين شرايط موجب گرديد تا با همت اهالي اين كانال احداث و بهره برداري گردد. آدرس اين كانال 50 متر بعداز سقانفار به سمت داخل محل يا شرق اولين خروجي سمت راست يا شمال در فاصله 150 متري جاده ي اصلي .
3. پل خشتي
شايد شنيدن اسم پل خشتي در ذهنتان يك پل يال و كوپال دار و آنچناني را تداعي كند اما توجه ما به اين پل از لحاظ تاريخي و فرهنگي است . دز زمانه اي كه اكثر معبر هاي رو نهرها با عرض يك يا دو متر و حتي روي رودخانه هاي عريض با استفاده از تنه هاي درختان قطور يا بصورت نردبانهاي خوابيده و تخته كوب ايجاد مي شده است در روستاي لدار در دو مورد براي عبور از نهرهاي آب از پل خشتي با عرض يك متر و طول 2 و ارتفاع 2 متر استفاده شده است كه نشان دهنده فرهنگ اهالي بوده است .يكي از اين پل ها در نزديكي كانال فوق الذكر بوده است كه همچنان سالم و در حال استفاده مي باشد كه مسير ميان بر بين پايين محله و بالا محله ي لدار بوده است و پل ديگر در جنب منزل آقاي مشهدي علي اصغر نجف زاده واقع شده است كه مسير بين لدار و بولك رود پي را شامل مي شده است .
4. امام زاده هاي لدار
شاه زاده رضا رحمة الله عليه از امام زادگان واجب التعظيم بخش بندپي شرقي است كه در روستايي به همين نام از توابع لدار بزرگ قرار دارد و در تمام طول سال و علي الخصوص مناسبات مذهبي پذيراي خيل زوار از دور و نزديك مي باشد و حكايات كرامات و معجزات اين بزرگوار از ديرباز و سينه به سينه نقل محافل بوده است . ساختمان قديم آن كاهگلي بوده است و درب ورودي ساختمان قبلي از آثار گرانبهاي تاريخي بوده و هم اكنون بر روي ديوار شرقي كنار ضريح مطهر قاب شده است .
امام زاده سيد حسني رحمة الله عليه نيز با فاصله ي 200 متري از جاده ي رابط لدار به شاه زاده رضا در سمت شرق مسير قرار دارد. اين امام زاده نيز از ديرباز مامن و ملجا حاجتمندان بوده است و نور فانوسهايي كه از قديم الايام در آن به ياد دارم نور اميد را در دل درماندگان و بيچارگان روشن نگه ميداشته است.ساختمان امام زاده حدود سال 1372 به همت اهالي و محبين اهل بيت (ع) تجديد بنا گرديد . موقعيت مكاني امام زاده و دارا بودن امكانات رفاهي در حد متوسط و رودخانه اي كه از كنار امام زاده عبور ميكند محيط فرح بخشي براي تفريح و اسكان مسافران فراهم آورده است.
سيد بزرگوار ، سيد مصطفي رحمة الله عليه واقع در روستاي پي نماز pey namaz نيز از بركات و خيراتيست كه نصيب اين خطه گرديده است .تا حدود 10 سال پيش مزار اين بزرگوار بصورت يك اتاقك كوچك چوبي بوده است ( سوباشن soo bashen ) و با همت اهالي در اين مكان نيز يك اتاق با سايز متوسط براي زيارت و انجام فرايض بنا گرديده است . از آنجا كه اين مكان در مجاورت زمينهاي كشاورزي قرار دارد استراحتگاه و چاشت خوران كشاورزان نيز در خنكاي درختان سر به فلك كشيده ي مزار بوده است.
سيد بزرگوار ، سيد محمد باقر رحمة الله عليه كه در مركز روستاي لدار قرار داشته است و محل آن محل كنوني حسينيه سيد محمد باقر بوده است . اينجا نيز ( سوباشن soo bashen ) بوده است ، يعني شبها در آن فانوسي روشن بوده و يا حاجتمندان براي برآورده شدن حاجات در آن شمع روشن ميكردند و به آن دخيل مي بستند. درختان سر به فلك كشيده اي نيز از اين مكان در خاطرم هست كه از نشانه هاي قديمي امام زاده ها بوده است و به نوعي مردمان معتقد اون دوران درختان اطراف امام زاده را به احترام امام زاده قطع نميكردند . امروزه هم امام زاده ها و زيارتگاه هاي زيادي هستند كه با درختان بلند محصور شده اند يا چند درخت كهنسال در حياطشان به چشم مي خورد.
5. طبيعت لدار
موقعيت جغرافيايي لدار و قرار گرفتن در مرز دشت و جنگل و عبور سه رودخانه از روستا شرايط خاصي براي روستا فراهم آورده است . زمين ورزشي روستاي لدار و چشمه پر آبي كه در كنار آن وجود دارد يكي از نقاط زيبا و مفرح لدار مي باشد .جنگلهاي هلي كتي و گلم بزه موزي از جنگلهاي بكر و زيباي لدار است كه عبور رودخانه ي پالرد از دل آن زيبايي آن را صد چندان كرده است.روخانه ي پالرد(پیاله رود) دو شاخه اصلی دارد یک شاخه ی آن که شاخه ی اصلی است از دل جنگلهای بالا چالرز و موزی لو می گذرد و شاخه ی دیگر آن از دل تیرخال گردن، موزلو، گلم بزه موزی عبور کرده در منطقه ای بین چالرز، انتهای موزی لو و گلم بزه موزی یکی شده و پس عبور از گلم بزه موزی و لپر حاجی علی بابا محمدی به لدار می رسد و بعد عبور از وسط محل لدار در انتهای شالیزارهای لدار با بولک یکی می شود.
در حال ويرايش
ادامه مطالب هر پست را حتما ببينيد
تصاوير بزرگان و گذشتگان خود را براي ما بفرستيد...ledar59@yahoo.com
از لينكهاي كناري بازديد كنيد
